عوامل اجتماعي-فرهنگي موثر بر نگرش والدين نسبت به روابط ميان نوجوانان دختر و پسر در شهر تهران

هدف از انجام دادن اين پژوهش سنجش نگرش والدين نسبت به روابط دختر و پسر و عوامل موثر بر نگرش آن ها بوده است. در اين راستا اين پژوهش مي بايست به دو پرسش عمده پاسخ گويد:

الف.نگرش والدين نسبت به روابط دختر و پسر چيست؟

ب.عوامل موثر بر نگرش والدين كدامين هستند؟

در اين زمينه به طور عمده هفت فرضيه اصلي مورد بحث و بررسي قرار گرفته اند كه به طور مجزا عوامل موثر بر نگرش والدين را نسبت به روابط دختر وپسر مورد سنجش قرار مي دهند.

اين پژوهش در ارتباط با والدين دانش آموزان دبيرستان هاي منطقه چهار آموزش و پرورش تهران به مرحله اجرا در آمده است كه عوامل هفتگانه زير:

1.درجه دينداري والدين،2.فشارهاي هنجاري،3.رسانه هاي داخلي و خارجي،4.ميزان گرايش به فرهنگ غرب،5.نياز والدين به خوشبختي و سر و سامان گرفتن فرزندان،6.تفاوت جنسيتي(فرزند پسرو فرزند دختر)،7.پايگاه اجتماعي والدين،همگي بر نگرش والدين به روابط بين دختر و پسر تأثير گذارند.

پس از جمع آوري داده ها و پردازش آن ها و آزمون فرضيات تحقيق،با كمك نرم افزارspssوفنون پيشرفته نظير رگسيون چند متغيره و تحليل عامل مشخص شد كه متغيرهاي درجه دينداري والدين،رسانه هاي داخلي،گرايش به فرهنگ غرب،نياز والدين به ازدواج موفق فرزندان،نوع جنسيت فرزند داراي روابط معنا داري با متغير وابسته هستند.