راهنماى تدوین مقالات “نامه انسان‌شناسى”

 

نامه انسان‌شناسى با هدف ارایه مقالات علمى ـ پژوهشى در یکى از حوزه‌هاى علم انسان‌شناسى به زبان فارسى منتشر مى‌شود. تمام مقالات ارسال­شده پس از تأیید اولیه هیات تحریریه، توسط سه تن از اساتید و اعضاى هیئت‌هاى علمى متخصص در موضوع آن مقاله مورد بررسى و داورى قرار گرفته و پس از انجام اصلاحات و تأیید نهایى به چاپ خواهد رسید. بنابراین با توجه به چارچوب علمى مجله رعایت نکات زیر به‌وسیله نویسندگان محترم، فرایند بررسى و چاپ مقالات را تسریع خواهد کرد:

۱. مقالات حداکثر در ۲۰ تا ۳۰ صفحه تایپى (۸ تا ۱۰ هزار کلمه) تنظیم و به صورت تایپ شده در سه نسخه همراه با جدول‌ها، طرح‌ها، نقشه‌ها، عکس‌ها و…به صورت شماره‌گذارى شده و روى صفحات جداگانه به دفتر دوفصل‌نامه فرستاده شوند.

۲. در صفحه اول مقاله، عنوان مقاله، نام نویسنده، دانشگاه، دانشکده یا سازمان مربوطه و احتمالا سمت وى همراه با آدرس دقیق پستى، شماره تلفن، دورنگار و پست الکترونیک مشخص شود.

۳. مقالات با یک چکیده فارسى و یک چکیده انگلیسى، هر یک حداکثر در ۲۵۰ کلمه همراه باشند.

۴. در متن تا حد امکان، ساختار زیر به کار گرفته شود.

الف . مقدمه و طرح مسئله

ب. پیشینه پژوهش، ادبیات موضوع و چارچوب نظرى تحقیق

پ. تعریف‌ها و جامعه مورد مطالعه

ت. پرسش‌هاى تحقیق

ث. روش‌شناسى مورد استفاده و مشکلات تحقیق

ج. یافته‌هاى پژوهش

چ. نتیجه‌گیرى

ح. فهرست منابع

خ. ضمایم

۵. در ارایه عناوین اصلى و فرعى از یک نظم واحد مثلا نظام شماره‌گذارى به صورت ۱. ۱ـ۱. ۱ـ۱ـ۱. ۲. ۱ـ۲. ۱ـ۱ـ۲…. یا نظام مشابه دیگرى پیروى شود.

۶. در صورت وجود واژه‌هاى خارجى در متن (بجز نام نویسندگان خارجی)، این واژه‌ها به پانویس هر صفحه منتقل شوند و آوانگارى فارسى آن‌ها (با مبنا قرار دادن تلفظ واژه در زبان مبدأ) در متن بیاید.

۷.نام نویسندگان داخلی در متن بصورت حرف اول نام کوچک و نام فامیل بطور کامل بیاید نظیر ( م. معین).

۸.نام نویسندگان خارجی در متن با آوانگاری فارسی و با مبنا قرار دادن تلفظ واژه در زبان مبدا بصورت حرف اول نام کوچک و نام فامیل بطور کامل بیاید نظیر ( ک. ریچارد).

۹. در صورت وجود واژه‌هاى بومى یا نامأنوس از نظام آوانگارى پیشنهاد شده در «نامه انسان‌شناسى» استفاده شود و در پانویس بیاید.

۱۰. در ارجاعات درون متن، نقل‌قول‌هاى مستقیم از طریق استفاده از گیومه دقیقآ مشخص شود و منبع مورد استفاده در پایان نقل قول ذکر شود. منبع نقل قول­های غیرمستقیم حتما ارائه شود.

۱۱. ارجاع‌هاى درون متن از طریق ذکر حرف اول نام کوچک و نام خانوادگى کامل نویسنده و سال انتشار و صفحه مربوطه انجام گیرد؛ نظیر (م.معین، ۱۳۷۵: ۱۳). ارجاع‌هاى لاتین به این صورت انجام گیرد: Williams, 1986: 14) M. (

۱۲. در انتهاى مقاله فهرستى از کل منابع مورد استفاده به تفکیک فارسى و لاتین به ترتیب الفبایى نام خانوادگى نویسندگان آورده شودو اسامی نویسندگان بصورت نام کوچک و نام فامیل و نام میانی(در صورت وجود) همگی بطور کامل آورده شوند به اشکال زیر:

 

 معین. محمد (۱۳۵۷). فرهنگ فارسى. تهران: امیرکبیر.

 مارتین. ریچارد (۱۳۷۹). جهانى شدن. ترجمه احمد احمدى. تهران: امیرکبیر.

Harris. Marvin (1968). The Rise of Anthropological Theory. London: Routledge and Kegan Paul.

Jackson, Stevi (1993),  Even Sociologists Fall in Love: An Exploration in the Sociology of Emotions,  Sociology, 27: 89 

 

اعظمی سنگسری، چراغعلی(۱۳۵۲)، سنگسر و واژه سنگسری، مجله گوهر، سال۱، شماره۷، صص۶۲۳-۶۲۹

انصاری، فرشته(۱۳۷۹)، گذران اوقات فراغت و شکل گیری شخصیت فرهنگی در دو دبیرستان دخترانه تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد رشته مردم شناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران.

 

http://www.org/story/31028-illegal-trafficking.23/4/1396

 

۱۳. شماره پانویس ها در هر صفحه از شماره یک آغاز شود.

۱۴. عباراتی نظیر هجری خورشیدی، هجری قمری، قبل از میلاد، میلادی و پس از میلاد بصورت مخفف نوشته شوند: ه.خ ، ه.ق ، ق.م ، م. ، پ.م ، ………..

۱۴. مقالات ارسالى به نامه انسان‌شناسى، نباید قبلا در جاى دیگر به چاپ رسیده باشند یا براى بررسى و چاپ به مجله دیگرى فرستاده شده باشند.

۱۵. مسئولیت مطالب هر مقاله بر عهده نویسنده یا نویسندگان آن است.

۱۶. هیئت تحریریه مجله در قبول، ویرایش و اصلاح مقالات آزاد است.

۱۷. مقالات دریافتى بازگردانده نمى‌شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

نظام آوانگاری

نامه انسان­شناسی

مصوت­ها صامت­ها
I ای همچون در واژۀ کویر r ر ء، ع
Ū او « او ž ز b ب
Ā اَ « کام Š ش p پ
C اِ « صدا Q غ، ق t ت، ط
O او « بُلبُل F ف s ث، س، ص
A اَ « کَم K ک j ج
Ow او « روزنه J گ č چ
Ey ای « شیدا L ل h ح، ه
Iy ای « میان M م x خ
N ن d د
V و z د، ز، ض، ظ
Y ی